yol..

yine bahar geldi de,

yine koşasım, gidesim,

yola çıkasım geldi yine..

sanki öylesine,

sanki öyle bi çanta, bi don, bi gömlek gidebilsem,

yola çıkabilsem..

geçecek kara kısın onca yorgunluğu gibi..

hani bahar sanki herşeye iyi gelir gibi

yol da öyle..

hani yol akarken sanki,

yolcu da öylelikle iyileşir gibi bir his bendeki..

8 mart - bir başka kadın gerceği

Her gun onlarca çocuk, gözyaşlarıyla gelin olurken ve onlarca kadın töreye, cinayete ve tecavüze kurban giderken,

dahası kadın 3 çocuk ve yeniden yasalaştırılan ve ilk basta kulağa aman pek hos gelse de,

temelde kadını iş hayatından iyiden iyiye silmeye çalışan doğum izinleriyle iş hayatı ve sosyal yaşamdan iyice koparılmaya çalışılırken,

aile planlaması ve doğum kontrol yöntemleri ile ilgili kaynak ve bilgileri arttırmak yerine kürtaj serbestisi kadının elinden alınırken,

bu ülkede kocasının uyguladığı şiddete karşı korunma talep eden kadına, yine bu ülkenin valisi “en kotü ölürsün..!” diyebiliyorken, 
ve hemen akabinde kadın hakikaten kocası tarafından öldürülüyorken,

garip..

kendini eksik anlatsan,

yalan yanlış ya da..  

sonraki anlattığın her şey yarım kalacak, eksik kalacak..

sanki öyle bir temelsiz kalacak da,

zelzeleli bi zemine oturacak gibi geliyor hersey..

yok,

kendini bütün duygunla, içtenliğinle ifade etsen,

neyin varsa konuşsan onları,

eteğindeki bütün taşları döksen,

öylece çırılçıplak kalsan insanların karşısında,

öyle bütün bam tellerini göstermişken hem de..

o zaman da hoop yumuşak karnından bi darbe geliveriyor,

nasılsa çırılçıplaksın sen..

entrika..

son zamanlarda ilişkilerin de, sevmelerin de,
ve askların bile hatta
kimyası değişti.. .
ya da biyolojik olan bu durumlar, kimyaya merak saldı demek daha doğru belki de..

yani, aslında söylemek istediğim;

ben su ilişkilerin genel işleyişi ile ilgili entrikalar kısmına fena takılıyorum..
birinden mi hoslandın misal,
bırak arama, o arasın;
sana mı yazdı; hemen cevap verme gibi gibi. .

yasama dair bi alıntı..

"Sabahın altı buçuğunda bir çalar saatin sesine uyanıp yataktan fırla,
giyin,
zorla bir şeyler atıştır,
sıç,
işe,
diş fırçala,
saç tara,
başka birine büyük paralar kazandırmak
ve sana tanınan fırsat için müteşşekkir olmak için
berbat bir trafiğin içine dal.

Nasıl razı olunur böyle bir yaşama!!"

Charles Bukowski

su..

su akar yatagını bulur. .

bulur da;
bi gelebilsek kendimize..
kendimize gelip de, bi diyebilsek bagıra cağıra,
bi soyleyebilsek avaz avaz..

bırak işte;

su akar yatagını bulur..!

ne zaman ki biz bırakıcaz,

belki de hayat o zaman bizden aldıklarını geri vermek için birseyler yapacak..

bilsem..

şimdi,

basımı omuz bosluguna güvenle yaslayıp uyumayı hayal ettiğim zamanlarsın sen,

öyle sıkı sıkı kemiklerimi kırarcasına sarılmana bütün hasretim..
bir kemanın yayları arasında ağlayarak gerilen,
en huzunlu makamlardan seçilmiş bir bilmece gibi kazınıyorsun habire zihnime..
ben istemedikçe ben oluyorsun boğazımdaki düğümlerde..
umut bile su serpiyorken yüreğimin kurumuş dallarına,
yeşeriyorsam ben çiçek çiçek gönlüne,
koparma..!

varsın hayat kendi yolundan aksın,

bütün çalı çırpısı, börtü böceği ile yol kenarında..
ben kendi yolumu bulurum kaybolsam da,
yeter ki şu kuytuda tut elimi..
bırakma..!